این سند به ارائه یک چارچوب پیشنهادی براساس فدرالیسم دموکراتیک، خودگردانی مناطق و تقسیم قدرت میان دولت مرکزی و ایالتی استوار است. بر حق تعیین سرنوشت ملت‌ها و جوامع زبانی در چارچوب فدرالیسم تأکید دارد. مدل پیشنهادی آن، جمهوری فدرال دموکراتیک با سه سطح قدرت است: دولت فدرال، دولت‌های ایالتی و دولت‌های محلی. قوه مقننه دو مجلسی، قوه مجریه با رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر و قوه قضائیه با دادگاه قانون اساسی پیش‌بینی شده‌اند. فارسی و ترکی زبان‌های رسمی فدرال‌اند و هر ایالت می‌تواند زبان‌های رسمی خود را تعیین کند.