نسخه سوم پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری فدرال ایران با هدف رفع ابهامات تفسیری، تقویت قابلیت اجرایی حقوق بنیادین، شفاف‌سازی و کارآمدسازی ساختار حکمرانی و هم‌راستاسازی با اسناد بین‌المللی انجام شده است. در این نسخه، اصول کلیدی متنوعی مورد بازنگری و ارتقا قرار گرفته‌اند، از جمله: حقوق بنیادین، حق تعیین سرنوشت، حفاظت از قانون اساسی، حقوق فرهنگی و زبانی، ممنوعیت تمرکز رسانه‌ای، حق دسترسی عمومی به اطلاعات، مدیریت تعارض بین قوانین فدرال و ایالتی، ارتقا و بازتعریف سنا، التزام به حقوق فردی و جمعی بین المللی، اصلاحات در حوزه اقتصاد و حکمرانی مالی، بازتعریف مصونیت مقامات انتخابی، تدقیق شرایط اعلام و اعمال وضعیت فوق‌العاده، ارتقاء اصول مربوط به حفاظت از طبیعت، مناظر طبیعی و تنوع زیستی و شناسایی تعهد دولت نسبت به نسل‌های آینده در بهره‌برداری از منابع و نیز اصلاحات شکلی و ساختاری. نسخه سوم، نسبت به نسخه‌های پیشین، از حیث دقت حقوقی، انسجام ساختاری و قابلیت اجرا ارتقا یافته است. این نسخه تلاش دارد توازن عملی میان سه مؤلفه اساسی تضمین مؤثر حقوق و آزادی‌ها، کارآمدی و توازن در ساختار حکمرانی و شفافیت، پاسخگویی و انطباق با حقوق بین‌الملل را برقرار کند.